Strzały, wybuch lub krzyki to sygnały, przy których próba sprawdzenia, co się wydarzyło, może narazić na niebezpieczeństwo. Najważniejsze jest rozpoznanie drogi pozwalającej opuścić zagrożony obszar, a gdy nie można z niej skorzystać — znalezienie miejsca do ukrycia. Nagrywanie zdarzenia czy powrót po pozostawione przedmioty nie powinny opóźniać reakcji.

O właściwym zachowaniu przypomina Centrum Prewencji Terrorystycznej Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Promowana przez nie zasada 4U wskazuje cztery działania: zachowanie czujności, ucieczkę, ukrycie się i udaremnienie ataku. To warunki w miejscu zagrożenia decydują, które rozwiązanie pozwala najlepiej chronić życie.

Czujność ma znaczenie również przed wystąpieniem przemocy. Groźby, zapowiedzi ataku oraz zachowania budzące uzasadniony niepokój wymagają potraktowania poważnie. Nie należy samodzielnie weryfikować zagrożenia przez zbliżanie się do jego źródła. Jeżeli sytuacja wymaga pilnej interwencji, trzeba powiadomić służby, dzwoniąc pod numer 112.

Oddalenie się albo schronienie — jak wybrać?

Jeśli istnieje bezpieczne wyjście, należy kierować się z dala od napastnika. Sama możliwość opuszczenia pomieszczenia nie wystarcza: droga nie może prowadzić ku zagrożeniu ani zwiększać ryzyka. Podczas ewakuacji trzeba pozostawić rzeczy osobiste i ostrzegać osoby, które mogą wejść w niebezpieczny obszar. Nie wolno zawracać ani zatrzymywać się, żeby robić zdjęcia lub nagrania.

Gdy wydostanie się jest niemożliwe bądź zbyt niebezpieczne, pozostaje poszukanie schronienia. Po wejściu należy zamknąć drzwi, a w miarę możliwości także je zablokować. Miejsce ukrycia powinno pozwalać na odsunięcie się od okien i wejścia.

W ukryciu trzeba zachować ciszę i wyciszyć telefon. Wychodzenie wyłącznie po to, by ocenić rozwój wydarzeń, może ujawnić obecność osób w schronieniu i narazić je na atak. Decyzja o pozostaniu w bezpiecznym miejscu ma więc znaczenie także wtedy, gdy z zewnątrz docierają niepokojące odgłosy.

Kiedy wzywać pomoc i jak reagować na przyjazd policji

Telefon pod 112 należy wykonać, gdy rozmowa nie zwiększy niebezpieczeństwa. Operator potrzebuje możliwie dokładnej lokalizacji, opisu tego, co zagraża ludziom, oraz znanych zgłaszającemu informacji o poszkodowanych. Należy odpowiadać na pytania, wykonywać przekazywane instrukcje i nie kończyć połączenia przed potwierdzeniem przyjęcia zgłoszenia.

Próba powstrzymania napastnika nie zastępuje ewakuacji ani schronienia. Obrona jest rozwiązaniem ostatecznym: dotyczy bezpośredniego zagrożenia życia, gdy nie da się uciec ani ukryć. Jej celem jest przerwanie ataku i ocalenie życia, a nie podejmowanie konfrontacji mimo dostępnej bezpiecznej drogi.

Po pojawieniu się policjantów trzeba spokojnie podporządkować się ich poleceniom. Nie należy podbiegać do funkcjonariuszy ani wykonywać nagłych gestów. Takie zachowania mogą utrudniać rozpoznanie, kto potrzebuje pomocy, a kto stanowi zagrożenie.

Źródło: Aktualności KPP w Legionowie